ដំនាំត្រកួនរបស់ប្រជាកសិករខ្មែរ

ក្រៅពីប្រកបរបរធ្វើស្រែចំការ ប្រជាជន ខ្មែរមានចំនូលចិត្ត ខាងដំនាំ កសិកម្មដាំដុះដែលជា ផ្នែកមួយអាចជួយ ដោះស្រាយបញ្ហា ជីវភាពរស់នៅប្រចាំថ្ងៃបាន ពួកគាត់ក៏អាច រកប្រាក់កំរៃបានតាមរយៈ ការដំនាំផ្សេងៗ ដូចជាត្រកួន នេះជាដើម ។ ត្រកួនជាបន្លែមួយប្រភេទ ដែលប្រជាជនខ្មែរ យើងនិយមបរិភោគ ។ ត្រកួនគេអាចយកវាទៅធ្វើជា ម្ហូបអាហារ បានជាច្រើនប្រភេទ ដូចជា ស្ល ឆា ជាដើម ។ ត្រកួនជាប្រភេទបន្លែ ដែលមានភាពងាយស្រួលក្នុងការដាំ ដោយគ្រាន់តែ កាប់ដីហាលចោលពីរ បីថ្ងៃលើករង ដាក់ជី ព្រោះគ្រាប់ត្រកួនជាការស្រេច ។ ក្រៅពីនេះគឺយើងត្រូវតែព្យាយាម មើលថែវា ស្រោចទឹកដាក់ជីជ្រុំគល់វា​​​​  ដើម្បីអោយវាលូតលាស់បានល្អ ។ នេះគឺជាដំណាំដែលអាចជួយអោយ  ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ យើងរកប្រាក់កំរៃបាន ខ្លះៗ ពីដំណាំត្រកួននេះ ។

ដំនាំស្រូវនៅប្រទេសកម្ពុជា

ប្រទេសកម្ពុជាជាប្រទេសមួយដែលស្ថិតនៅក្នុង ការអភិវឌ្ឍន៏គ្រប់វិស័យ ។ ដោយឡែក កសិកម្មដំនាំស្រូវនៅប្រទេសកម្ពុជា វាជាផ្នែកមួយដ៏មានសារៈសំខាន់បំផុត សំរាប់ប្រជាជនកម្ពុជា និងសំរាប់ធ្វើការនាំចេញ ទៅកាន់បណ្ដាប្រទេសនានា នៅលើពិភពលោក ។ នៅក្នុងឆ្នាំ២០១១ ប្រទេសកម្ពុជាបាន ធ្វើការប្រមូលផលស្រូវ បានចំនួន ៨,៤ តោន ចំនែកនៅក្នុងឆ្នាំក្រោយ វានិងឈានឡើងដល់ ៨,២៤ តោន នេះបើយោងទៅតាម ការរំពឹងទុក នឹងប៉ាន់ស្មានរបស់ ក្រសួងកសិកម្ម ព្រៃឈើ និងនេសាទ ។ យើងដឹងហើយថា ប្រជាជនខ្មែរភាគច្រើន គឺជាអ្នកប្រកប របរធ្វើស្រែចំាការ និងកសិកម្ម ហើយពួកគេពឹងផ្អែកទៅ លើដំនាំស្រូវនេះជាកត្តាសំខាន់បំផុត នៅ
ក្នុងជីវិតការរស់ នៅប្រចាំថ្ងៃ ។ ដំនាំស្រូវជាផ្នែកមួយ បានជួយធ្វើអោយសេដ្ឋកិច្ចប្រទេសកម្ពុជា មានការរីកចំរើន ដែលបានធ្វើការនាំចេញទៅលក់នៅប្រទេសដ៏ទៃទៀត ដែលនេះ សបញ្ជាក់អោយឃើញថាដំនាំស្រូវនៅប្រទេសកម្ពុជាកំពុងតែ ឈានទៅរកការរីកចំរើនយ៉ាងខ្លាំង។

ការយកចិត្តទុកដាក់ក្នុងការសិក្សារៀនសូត្រ

ការសិក្សាគឺជាកាតព្វកិច្ចរបស់សិស្ស គ្រប់រូបដែលសិស្សានុសិស្សទាំងអស់គួរតែ យកចិត្តទុកដាក់ដើម្បីអនាគត។ មនុស្សភាគច្រើនមិនសូវ ខ្វាយខ្វល់ពីការរៀនសូត្រឡើយ ពួកគេទៅសាលារៀន តែមិនប្រាកដថាចូលសាលារៀនឡើយ។
យើងជាសិស្សត្រូវតែខិតខំប្រឹងប្រែងរៀនសូត្រ ដើម្បីអនាគតខ្លួន ឯងផ្ទាល់ ក៏ដូចជាទំពាំងស្នងឬស្សី ជាសរសទ្រូងនៃប្រទេសជាតិ ដើម្បីចូលរួមកសាងអភិវឌ្ឍន៏ប្រទេសជាតិ អោយមានភាពរីកចំរើនជាលំដាប់ ។

ទស្សនៈអំពីពិភពលោកនិងសត្វលោក

      យើងទាំងអស់ដែលរស់នៅលើពិភពផែនដីយើងនេះ គួរដែរចំពោះការត្រូវចេះដឹងនូវ ដុំដីមួយដុំដ៏ធំធេង ដែលជាទ្រព្យសំខាន់របស់សត្វលោក និងពេជ្ឈឃាតសម្រាប់សម្លាប់សត្វលោក ព្រោះថា មនុស្សលោយើងទាំងអស់គ្នា សុទ្ធសឹងតែពឹងផ្អែកទាំងស្រុងទៅលើភពផែនដីគឺបានសេចក្ដីថា មនុស្សលោកមានសិទ្ធអាចរស់នៅលើផែនដី និងត្រូវការសព្វគ្រប់បែបយ៉ាងអំពី ភពផែនដី ដូចជាការទមនុកបម្រុងគ្រប់បែបយ៉ាង ដែលយើងត្រូវការមាននូវស្បៀងអាហារ ទឹក ភ្លើង ខ្យល់ ជាដើម ដែលជាផល ប្រយោជន៏បានមកពីផែនដីទាំងអស់។ គឺផែនដីនេះហើយដែលមានគុណសម្បត្តិ ជាអតិបរមាសម្រាប់មនុស្សទូទៅមិនថាស្រី ឬ ប្រុស ចាស់ ឬ ក្មេង គឺមានអត្ថប្រយោជន៏សម្រាប់មនុស្សលោក តាំងបីដើមកំណើតនៃលោកុប្បត្តិមកម្ល៉េះ ។ ដូច្នេះដែនដីជាវត្ថុធាតុមួយដ៏ចម្លែកជាងអ្វីៗទាំងអស់ និងមាន ភាពអាថ៌កមបាំង ជាច្រើនមហិមា ចំពោះមនុស្សភាគច្រើននៅលើសកលលោក ដែលពុំទាន់បានឃើញច្បាស់ ដែលពុំទាន់បានយល់ និងពុំបានដឹងហេតុការណ៏អ្វីផ្សេងៗ បានជាច្បាស់មកទល់និងសព្វថ្ងៃនេះ។
        តែបំណាច់ដែលយើងបានកើតមកជាមនុស្សពេញវ័យហើយ យើងគូរណាស់តែតាមរិះរកនូវ លក្ខណៈនិងអាថ៌កំបាំងទាំងឡាយដែលមាននៅលើភពផែនដី។ បើមិនបានចេះដេងច្រើន ក៏ត្រូវចេះដឹងបន្តិចបន្តួចដែរ ដើម្បីបំពេញករណីកិច្ចជាបុព្វបុរស ដ៏ល្អប្រសើរនៃកូនចៅជំនាន់ក្រោយ។
       រីឯកន្លែងដែលយើងជាមនុស្សទូទៅនៅលើសកលលោក អាចប្រើប្រាស់បាន អាចទាញយកប្រយោជន៏សព្វសារពើបាន អាចធ្វើអ្វីបានគ្រប់បែបយ៉ាង ដែលជាផលប្រយោជន៏សម្រាប់សត្វទូទៅ ព្រមទាំងនៅទីណា នៅឋានណា ដែលស្ថិតលើពិភពលោកដែលបានផ្ដល់នូវ សេចក្ដីសុខស្រួល សប្បាយ រីករាយត្រេកត្រអាល នឹងអ្វីផ្សេងៗ ទៀត ដែលមនុស្សលោកអាចសន្មតបានថាជា ឋានសួគ៌ នោះហ្នឹងហើយដែល ជាគុណសម្បត្តិ ដែលជាអត្ថប្រយោជន៏បានមកអំពីចំណង់ និងអំពើដែលធ្វើសព្វបែបប្រការ ដែលមានភពផែនដីទ្រទ្រង់និងជួយឧបត្ថម្ភផងនោះ។ អំពើទាំងនោះ​ការធ្វើទាំងឡាយនោះ ផលប្រយោជន៏ អម្បាលមាណនោះហើយ ជាគុណប្រយជន៏ដែលាមាន ប្រផបដើមថាទីបំផុត ចេញពីព្រះធរណី មកជាដាច់ខាត។ លក្ខៈនិងចលនាខាងលើនេះជា គុណសម្បត្តិ នៃសេចក្ដីល្អនិងសេចក្ដីសុខ។
        តែយើងត្រូវដឹងរួចមកដែរ មនុស្សម្នាក់ដែលខ្លួនមកគ្រប់គ្រង វិញ្ញាណក្ខ័ន្ធ ដើម្បីអោយបានជាមនុស្សពេញលក្ខណៈ ត្រឹមត្រូវ មានបញ្ញា សា្មរតីរឹងប៉ឹង មានរូបរាងល្អស្អាតគួរជាទីពេញភ្នែក ជាទីស្រឡាញ់របស់ អ្នកផងទាំងពួង គ៏ពុំអាចសន្មតបានថា មនុស្សនៅមានលក្ខណៈអោយនឹងនរបានដូច រូបសីលាចម្លាក់ សោះឡើយ។​ ត្រង់នេះយើងចង់ចង្អុលប្រាប់ថាលក្ខណៈនៃមនុស្ស ដែលបានប្រសូត្រចេញឧទរនៃមាតាហើយ គឺយើងឃើយថា ទារកនោះឯងនឹងក្លាយទៅជាមនុស្សពេញវ័ញ ពេញរូបពេញរាងដូចគេឯងជាមិនខាន តែឃើងរូទារកនោះឯង នាំមកជាប់នូវនឹងខ្លួនរបស់វា ម្យ៉ាងទៀតគឺ មេរោគផ្ដល់សេចក្ដីទុក្ខ និង មេរោគសម្រាប់ផ្ដល់សេចក្ដីសុខ មកជាមួយផង។ ជាមួយគ្នានេះ មាននូវអំពើទុក្ខនិង អំពើដែលជាសេចក្ដីសុខគឺបានសេចក្ដីថា មនុស្សម្នាក់ដែលទើតែចញមកពី ឧទរមាតារបសើខ្លួន មកផ្ដើមរស់នៅលើភពផែនដីនេះមាន ទុក្ខ និងសុខមកជាមួយជាដាច់ខាត​ មិនថាមនុស្ស មានវណ្ណៈទាប ខ្ពស់ឡើយ។ ត្រង់នេះយើងនាបសន្មតហៅថា កេរ្ដិ៏មរតកនៃមនុស្សជាតិ ដែលពុំអាចឃ្លាតពីស្លួនបានឡើយ។
      ហេតុដែលបានបរិយាយមកខាងលើនេះ យើមិនមែនចង់លើកអំពីលទ្ធិសាសនាអ្វីណាមួយមក និយាយទេ ។  ប៉ុន្តែយើងគ្រាន់តែចង្អុលប្រាប់ ថាអំពីអ្វីៗ ដែលបានមកជាទុក្ខ ជារោគអាក្រក់ ជាផលអាក្រក់អ្វីៗទាំងអស់ ដែលមនុស្សមិនចង់បាននោះ គឺជាសេចក្ដីទុក្ខលំបាក គ្រប់បែបយ៉ាង។ ជាពិសេសនៅមានលក្ខណៈមួយទៀត ដែលមនុស្សស្អប់ខ្ពើមនិងមិនចង់បានជាដាច់ខាតគឺ សេចក្ដីស្លាប់។
      ធរណីជាទីដែលផ្ទុកទៅដោយ អដ្ធិសត្វលោកសព្វសារពើ ធរណីជាម្ឈូសអន្តរជាតិ ធរណីជាផលប្រយោជន៏សម្រាប់ ជីវិតមនុស្សដែលរស់នៅ ធរណីជាឋានសួគ៌នៃសត្វលោកនិង ជាទិកំណើតនៃសត្វទូទោស្នាក់អាស្រ័យ ។ល។
      មនុស្សម្នាក់ៗ តែងតែមាន កំហុសនិង មានការត្រូវតែងតែមានឈឺមានជា មានអាក្រក់មាន មានពណ៌សម្បុរស្ទើរតែគ្រប់ពណ៌ ក៏ប៉ុន្តែគ្រាន់តែមនុស្សនោះឯង ខុសច្រើនឬតិច ត្រូវតិចឬច្រើន ឈឺធ្ងន់ឬស្រាល មានអាក្រក់ច្រើន ឬ តិចមានល្អតិច ឬច្រើន តែប៉ណ្ណោះ។ សត្វលោកដែលបានកើត មកហើយ គ្រាន់តេបំពញកាតព្វកិច្ចជា មនុស្សប្រព្រឹត្តិទៅជាធម្មតា នៅរយៈពេលនៃអាយុ ខ្លីឬ វែង តែប៉ុណ្ណោះរូចក៏ត្រូវសាបសូន្យ រូបរាងកាយទៅវិញជាចាំបាច់ ។
      ដូចនេះ

ពិធីបុណ្យសូត្រមន្ត

បុណ្យសូត្រមន្តមានពីរបែប គឺសូត្រចំនាប់ផ្ដើមពិធីបុណ្យ ប្រពៃណីជាតិផ្សេងៗនិងសូត្រ បណ្ដេញឧបទ្រុពចង្រៃ រឺរំដោះគ្រោះ យោងគ្រោះ ប្រទាក់ស្មាព្រហ្ម  រួចរៀបចំលើករាសី។

• ពិធីសូត្រមន្តធ្វើឡើងដើម្បី

1. ចំរើនសិរីសួស្ដីនិងការបើកកម្មវិធីបុណ្យ ដើម្បីជាការគោរពបូជា ចំពោះព្រះពុទ្ធ ព្រះធម៌ ព្រះសង្ឃ ព្រមទាំងប្រកាសចំពោះទេវតា ម្ចាស់ទឹក ម្ចាស់ដីថែរក្សាទីកន្លែងនោះ ដូចជា បុណ្យកឋិន​ ផ្កាបច្ច័យបួន បញ្ចុះសីមា។
2. ដើម្បីជំរះឧបទ្រុពចង្រៃ លើករាសីអោយមានសិរីមង្គលនៅក្នុងក្រុមគ្រួសារ ទីកន្លែងផ្សេងៗ ដែលគេគោរពពិធីបុណ្យសូត្រមន្តនោះឡើង ។

អត្ថន័យនេះមានសារះសំខាន់ណាស់ដែរ ព្រោះនាំអោយសាមីជន មានកំលាំងចិត្ត មានជំនឿថា ខ្លួនពិតជាបាន សុខសប្បាយ​ ចៀសផុតពីគ្រោះថ្នាក់ទាំងឡាយ។ ដូចនេះការប្រកបការងារ ចិញ្ចឹមជីវិត មានលំនឹងរីកចំរើន ទៅមុខជាលំដាប់ ។

• កាលបរិច្ឆេទ

• ពិធីទីមួយៈ ចាប់ផ្ដើមនៅថ្ងៃទីមួយនៃបុណ្យ
• ពិធីទីពីរៈ កំណត់ដោយលោកអាចារ្យគន់គូរ លេខអត្តៈយកថ្ងៃណាដែលជាថ្ងៃជ័យមង្គល។
• របៀបរៀបចំ

ក. ពីធីសូត្រមន្តជាចំនាប់ផ្ដើមបុណ្យ គេរៀបចំលើរានធំល្មម ចាក់ក្បាច់ដើមចេក លំអក្នុងនោះមានដូចជា៖

• រូបព្រះពុទ្ធ រឺព្រះបត់
• ទៀនប្រាំ ធូបប្រាំ ផ្កាប្រាំ
• ម្លូប្រាំ ស្លាប្រាំ ថ្នាំជក់ប្រាំ
• បាយសី បាយឆាម មួយគូរ
• ស្លាធម៌ដៃមូយគូរ
• ស្លាធម៌ដើបចេកមួយ
• ទឹកមួយកែវ រឺមួយកូនផ្តិល
• ផ្កាទៀនធំមួយគួរ
• ផ្តិលទឹកស៊ង

របៀបរៀបចំធ្វើដូចជា ពិធី(ក) ដែរក៏ប៉ុន្តែមានទំរង់តូចជាង ដោយមិនចាំបាច់ចាក់ចេក។  គេច្រើនរៀបនៅតុទាបល្មម។   ដោយលែកបើរមដើគ្រោះគេរៀបចមរណ្ដាប់ទៅតាមក្បួនខ្នាត ដែលលោកអាចារ្យតំរូវ។ ពិធិសូត្រមន្តគេច្រើនប្រារព្ធធ្វើនៅពេលថ្ងៃរសៀល។